ေကာင္ေလး ႏွင့္ေကာင္မေလး

ေရွ႕ရက္က အိမ္ျပန္တဲ့ဘတ္စ္ကား ဂိတ္ခဏထိုးရပ္တာနဲ႔ ခရီးသည္ေတြ တၿပံဳႀကီးတိုးတက္လာခဲ့တယ္။ ကြၽန္မေဘးမွာလာရပ္တဲ့ ရံုးဆင္းစစံုတဲြတစ္တဲြက ကြၽန္မအၾကည့္ကို ဖမ္းစားထားခဲ့တယ္။ လူမ်ားတာေၾကာင့္
ေကာင္ေလးက သူ႔လက္ေမာင္းနဲ႔ ေကာင္မေလးလက္ကို မၾကာခဏခ်ိတ္ေနခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့
အသံတိုးေလးနဲ႔ "ပင္ပန္းခဲ့ၿပီလား? ခဏေနက်ရင္ ဘာစားခ်င္လဲ?" လို႔
ေမးေနခဲ့တယ္။

ေကာင္ေလးအေျပာကို ေကာင္မေလးက စိတ္မ႐ွည္သလိုနဲ႔ "စိတ္႐ႈပ္လိုက္တာ... ဘာစားမယ္ဆိုတာ အရင္ဆံုးျဖတ္မထားဘူးလား! ခင့္ကိုပဲ အၿမဲေမးေနေတာ့တာပဲ"လို႔ ျပန္ေျဖတယ္။

ေကာင္ေလးက အျပစ္ရွိသူတစ္ေယာက္လို ေခါင္းေလးငံု႔ၿပီး ကြၽန္မစိတ္ထဲမွာ အစဥ္မွတ္မိေနေစမယ့္ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာခဲ့တယ္။

"ခင္ကို အၿမဲေမးရတာက ခင္ႀကိဳက္တာကို ေမာင္လိုက္စားမလို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ ခင္ေက်နပ္သြားတဲ့အၿပံဳးကို ေမာင္ျမင္ခ်င္လို႔၊ ေနာက္ၿပီး အလုပ္မွာ အဆင္မေျပခဲ့တာေတြ ခင္ခဏေမ့ထားႏိုင္ဖို႔ပါ။ အလုပ္ထဲထိ ခင္ကိုလိုက္ကူညီဖို႔ ေမာင္မစြမ္းႏိုင္ခဲ့လို႔ ေမာင္ အခုလို ေျပာမိတာပါ"

ေကာင္ေလးစကားကိုၾကားေတာ့ ေကာင္မေလးက ရွက္ရြံ႔ရြံ႔နဲ႔ "ေဆာရီး..." လို႔ ျပန္ေတာင္းပန္တယ္။

"ကိစၥမရွိပါဘူး.. ခင္စိတ္ခ်မ္းသာရင္ ေတာ္ပါၿပီ" ဆိုၿပီး ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးနဖူးကို ငံု႔နမ္းလိုက္တယ္။

ကြၽန္မဆင္းမယ့္ ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကားေပၚကမဆင္းခင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ကြၽန္မျပန္လွည့္ၾကည့္မိတယ္။ေကာင္ေလးက သူခ်စ္တဲ့ေကာင္မေလးကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ထားတုန္းပဲ။

ဒီလိုျမင္ကြင္းသာ မေတြ႔ခဲ့မိရင္၊ ဒီလိုစကားသာ မၾကားခဲ့မိရင္ ကြၽန္မလည္း ဒီေန႔အလုပ္မွာႀကံဳခဲ့တဲ့ရတဲ့ စိတ္႐ႈပ္စရာေတြနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို မ်က္ႏွာ႐ွစ္ေခါက္ခ်ဳိးနဲ႔ စူပုပ္ျပေတာ့မယ္။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကိုသာသိၿပီးကိုယ္အလိုမက်တဲ့မ်က္ႏွာကို ဘုမသိဘမသိ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ တစ္ဘက္သားရဲ႕ခံစားခ်က္ကို ကြၽန္မလ်စ္လ်ဴရွဴမိေတာ့မယ္။ၿပီးေတာ့ မရည္ရြယ္ဘဲ ကုိယ္နဲ႔အရင္းႏွီးလူကို စိတ္ထိခိုက္ေစေတာ့မယ္။

ဒါေၾကာင့္ အိမ္ထဲမဝင္ခင္ "ဘတ္စ္ကားေပၚက ေကာင္မေလးလို ကိုယ့္စိတ္႐ႈပ္စရာတာေတြကို တစ္ဘက္သားအေပၚ စုပံုခ်ရက္သလား?"လို႔ ကြၽန္မကိုယ္ကြၽန္မ ေမးမိတယ္။ အလုပ္မွာ အဆင္မေျပခဲ့တာေတြ၊ တစ္ျခားလူနဲ႔ မေက်နပ္ခဲ့တာေတြကို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြအေပၚ ပံုခ်ၿပီး ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ဆက္ဆံေရးကို မဆိုးဝါးေစခ်င္ခဲ့ပါဘူး။

ဒီလို ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို ကိုယ္ဖမ္းခ်ဳပ္မထားႏိုင္ခ်ိန္မွာ ဒီလိုအေမးမ်ဳိးကို ကြၽန္မတို႔ သတိရသင့္တယ္။ ဒါဟာလည္း စိတ္႐ႈပ္စရာအေျခအေနမွာ အၿပံဳးတစ္ခုတိုးေစတဲ့ နည္းျဖစ္တယ္။